Google+ Badge

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

ΓΕΜΙΣΑΝ ΒΟΥΝΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ


Πήρα τα βουνά για δυο τρεις ημέρες· συγκεκριμένα πήγα με καλούς φίλους στο χωριό Καστανιά Ευρυτανίας όπου και τις δουλειές που είχαμε να κάνουμε τις φέραμε σε πέρας και περάσαμε υπέροχα. Οι καλύτερες όμως στιγμές αυτής της επίσκεψης μας στην Καστανιά, ήταν όταν ανεβήκαμε νωρίς - νωρίς ένα πρωί στον αυχένα του βουνού Τριανταφυλλιά, που καλείταιΤριχιά, εκεί που «χωρίζει» η Αιτωλοακαρνανία με την Ευρυτανία και καθώς η ατμόσφαιρα ήταν απόλυτα διαυγής, χόρτασαν τα μάτια μας βουνά. Με τούτη την πρωϊνή εικόνα, που έρχεται σαν συνέχεια της χθεσινοβραδυνής που δείχνει τις τελευταίες ακτίνες του ήλιου πάνω στις κορφές της Χελιδόνας, της Καλιακούδας και λίγο του Τυμφρηστού, τη μοιραζόμαστε μαζί σας με την ευχή, κάποια φορά τα βημάτά σας να σας οδηγήσουν κι εσάς εκεί ψηλά, στον ουρανό των «Μικρών Πατρίδων» που δεν ξεχνάμε και τις κρατάμε με πολλή αγάπη στην καρδιά μας…
ΚΑΣΤΑΝΙΑ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ, 22092012

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

ΕΛΕΓΕΙΑΚΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΩΡΙΜΟ ΑΜΥΓΔΑΛΟ



… Ένας καρπός που μοιάζει να φοβάται να πέσει από το κλαρί επειδή ξέρει πως δεν θα έχει καμιά τύχη να γίνει δέντρο γιατί στο έδαφος καραδοκούν τα λιμασμένα ποντίκια και αν τύχει να γλυτώσει απ’ αυτά και καταφέρει να βγάλει ρίζες και να βλαστήσει, κανένας δεν πρόκειται να σταθεί πλάι του να το βοηθήσει να μεγαλώσει!

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 21092017

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

H ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΑΡΑΒΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΟΥΗΔΩΝ

Η πρέσβης της Σουηδίας Charlotte Sammelin, η πρόεδρος του Ελληνοσουηδικού Συλλόγου Έλενα Χαλκουτσάκη και μέλη του Ελληνοσουηδικού Συλλόγου τραγουδούν στη γιορτή της Καραβίδας.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι κι εφέτος γιορτάστηκε η γιορτή της καραβίδας που διοργανώνει ο δραστήριος Ελληνοσουηδικός Σύλλογος (SGK) και όσοι βρεθήκαμε στην παραλία του Έδεμ γευτήκαμε κατακόκκινες ποταμίσιες καραβίδες που ήρθαν επί τούτου από τη Σουηδία, ήπιαμε βότκα και μπύρες, τραγουδήσαμε τα παραδοσιακά τραγούδια της ωραίας αυτής γιορτής των Σουηδών φίλων μας καθώς και ορισμένα ελληνικά τα οποία κολλάνε στην περίπτωση και βέβαια, φορέσαμε (για το καλό) με τη σειρά το κράνος με τα κέρατα που θυμίζει τους Βίκινγκ. Στη γιορτή την οποία διοργάνωσε με μεγάλη επιτυχία η Πρόεδρος του Ελληνοσουηδικού Συλλόγου Έλενα Χαλκουτσάκη παρέστησαν η νέα πρέσβης της Σουηδίας στην Ελλάδα Charlotte Sammelin με τον σύζυγό της, πολλοί Σουηδοί που διαμένουν και εργάζονται στην Ελλάδα καθώς και πολλοί Έλληνες που συνδέονται με τη Σουηδία. Ιδιαίτερη όπως πάντα ήταν η παρουσία μελών του Ινστιτούτου των Ελληνικών Μύλων και φίλων από την Τήνο. 

Από τη γιορτή της καραβίδας των Σουηδών φίλων χθες στο Έδεμ. 
Από τη γιορτή της καραβίδας των Σουηδών φίλων χθες στο Έδεμ. 

Από τη γιορτή της καραβίδας των Σουηδών φίλων χθες στο Έδεμ. 
Από τη γιορτή της καραβίδας των Σουηδών φίλων χθες στο Έδεμ. 

Από τη γιορτή της καραβίδας των Σουηδών φίλων χθες στο Έδεμ. 
Από τη γιορτή της καραβίδας των Σουηδών φίλων χθες στο Έδεμ. 

Από τη γιορτή της καραβίδας των Σουηδών φίλων χθες στο Έδεμ. 
Από τη γιορτή της καραβίδας των Σουηδών φίλων χθες στο Έδεμ. 

Από τη γιορτή της καραβίδας των Σουηδών φίλων χθες στο Έδεμ. 

Από τη γιορτή της καραβίδας των Σουηδών φίλων χθες στο Έδεμ. 

Από τη γιορτή της καραβίδας των Σουηδών φίλων χθες στο Έδεμ.
Με την πρόεδρο του Ελληνοσουηδικού συλλόγου Έλενα Χαλκουτσάκη



Από τη γιορτή της καραβίδας των Σουηδών φίλων χθες στο Έδεμ. 
Η Έλενα Χαλκουτσάκη και ο Γιάννης Βιδάλης


Από τη γιορτή της καραβίδας των Σουηδών φίλων χθες στο Έδεμ. 


   «Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΑΡΑΒΙΔΑΣ»  
   
ΜΙΑ ΚΕΦΑΤΗ ΣΟΥΗΔΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΓΙΟΡΤΗ 


Από τη γιορτή της καραβίδας των Σουηδών φίλων χθες στο Έδεμ. 

Η σουηδική καραβίδα του γλυκού νερού έχει χρώμα καφε-πράσινο  και ένας τύπος της, μάλιστα, έχει δαγκάνες που φωσφορίζουν.  Μετά το βρασμό γίνεται κατακόκκινη. Ο γιορτασμός της γιορτής της καραβίδας του γλυκού νερού, που αφθονούσε στις άπειρες λίμνες και ποτάμια της Σουηδίας, (κυρίως της κεντρικής και νότιας) ανάγεται στην εποχή πριν την βιομηχανική επανάσταση και γινόταν πάντα τον Αύγουστο.

Πως προέκυψε το έθιμο αυτό;  Οι χωρικοί, μετά την κουραστική εποχή της σοδειάς, όταν τελείωναν οι «σκυλίσιες μέρες»,  ένοιωθαν την ανάγκη να ξεδώσουν με απλές γιορτές στο ύπαιθρο κάτω από το αυγουστιάτικο φεγγάρι. Αργότερα, συνεχίστηκαν οι λαϊκές αυτές γιορτές, γιατί, μετά την πρώτη εποχή της βιομηχανικής επανάστασης, κυρίως οι εργατικές τάξεις, παρόμοια με αυτές της αριστοκρατίας, ήθελαν  τις δικές τους παράλληλες γιορτές, χωρίς τους τύπους και τις επισημότητες της φεουδαρχίας. Κατά τα τέλη του 1800, οι γιορτές της καραβίδας προορίζονταν κυρίως για τις αντροπαρέες, στις αρχές όμως του 1900 αρχίζει όλη η οικογένεια να συμμετέχει.
Μία κυριολεκτική ιεροτελεστία, που βασίζεται στη λατρεία των παραδόσεων, διέπει το ψάρεμα και την προπαρασκευή της καραβίδας, που στο τραπέζι συνοδευόταν πάντα με σναπς και μπύρα στα πολύχρωμα και διακοσμημένα με φαναράκια τραπέζια.

Με το λυκόφως, έβγαιναν στις λίμνες και τα ποτάμια οι μικρές ψαράδικες βάρκες με φαναράκια και οι ψαράδες τοποθετούσαν τις ειδικές παγίδες στο βυθό για να πιάσουν τις καραβίδες. Με το χάραμα ήταν πάλι εκεί και  τις μάζευαν σε κουβάδες. Έβραζαν τις καραβίδες  σε αλατισμένο νερό με μάραθο αλλά και άλλα μυρωδικά, σύμφωνα με παμπάλαιες συνταγές. Το βράδυ στο τραπέζι, πίνοντας, τραγουδούσαν ειδικά χιουμοριστικά τραγουδάκια, που ανέβαζαν το κέφι της παρέας.          
              
Από τα παλιά χρόνια οι καραβίδες αποτελούσαν συστατικό για βραστά και πατέ, ενώ ήδη από το 1755 ένα ειδικό λουκάνικο με ψωμί, καραβίδες, βασιλικό και θυμάρι αναφέρεται σε βιβλία συνταγών. Μαρτυρίες περιγράφουν ότι ακόμη και στον βασιλιά Gustav Vasa άρεσαν οι βρασμένες καραβίδες, μέσα σε παχύ και μυρωδάτο ζωμό. Κατά το 1800 ήταν η χρυσή εποχή της καραβίδας, που αφθονούσε στα ποτάμια και τις λίμνες της Σουηδίας και θεωρούνταν φθηνή τροφή. Τη χρονιά έβγαζαν 700.000 ως 800.000  κουβάδες κυρίως στη λίμνη Γιέλμαρεν.  Όταν, όμως,  ήρθε η πανώλη της καραβίδας στα τέλη του 1870, αναφερόταν σημαντική μείωση της σοδειάς της καραβίδας.

Ως και τη δεκαετία του 1970 στη Σουηδία ίσχυε αυστηρά ο κανόνας της «πρεμιέρας της καραβίδας», που γινόταν μία συγκεκριμένη ημερομηνία στα μέσα περίπου του Αυγούστου, οπότε άρχιζαν τα μαγαζιά να τη διαθέτουν ακριβώς μετά τα μεσάνυχτα της μέρας εκείνης, ενώ κόσμος έκανε εναγωνίως απ΄έξω ουρά. Σήμερα η αυστηρότητα αυτoύ του εθίμου δεν ισχύει.
Δυστυχώς όμως η υπεραλίευση στις ημέρες μας, έκανε τη σουηδική καραβίδα κάτι σπάνιο και ακριβό. Οι περισσότερες καραβίδες που καταναλώνονται στη Σουηδία προέρχονται από την Κίνα, την Τουρκία, την Ισπανία, την Αμερική και άλλες χώρες, που τις καλλιεργούν και τις συσκευάζουν ήδη βρασμένες μέσα σε ζωμό με μάραθο και, ως κατεψυγμένες, τις εξάγουν στη Σουηδία και τις διαθέτουν σε πολύχρωμα κουτιά.

Στο εμπόριο υπάρχουν άπειρα συνοδευτικά μπιχλιμπίδια, κυρίως χάρτινα αξεσουάρ με πολύχρωμες εικόνες με ήλιους, καραβίδες κλπ καθώς και φαναράκια. Όλα τα παραπάνω πρέπει απαραίτητα να κοσμούν το χαρούμενο τραπέζι της γιορτής της καραβίδας!

Από τη γιορτή της καραβίδας των Σουηδών φίλων χθες στο Έδεμ. Στο τραπέζι των Ελλήνων, ο Γιάννης Βιδάλης, η Κωσταντίνα Καμπούρη. 


ΕΛΕΝΑ ΧΑΛΚΟΥΤΣΑΚΗ


ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΣΤΗ ΔΟΝΟΥΣΑ



Καλημέρα σας, καλή Κυριακή και Χρόνια Πολλά σε όσες φίλες, του αληθινού και του δικτυακού κόσμου που φέρουν τα ονόματα των αγίων με τις μεγάλες πανανθρώπινες ιδέες, γιορτάζουν σήμερα και εύχομαι να μπορέσουμε να ξαναπάμε κάποτε στην ωραία Δονούσα. Να γιορτάσουμε μαζί με τους λίγους ανθρώπους που μένουν μόνιμα στο νησί, στην εκκλησία στο Μερσίνι και μετά να πάμε στο πανηγυράκι και το γλέντι κάτω από το μεγάλο πλάτανο της πηγής και δίπλα από τη στέρνα, όπου οι λίγοι μόνιμοι κάτοικοι και οι τελευταίοι παραθεριστές αποχαιρετούν το καλοκαίρι ή κάνουν σχέδια για το επόμενο…Bottom of Form
 (Η φωτογραφία από τα πανηγύρι του 2007).


ΑΘΗΝΑ, 17092017

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ ΣΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ...


Αλποπορδές ή λυκοπορδές, λένε τούτα τα στρογγυλά μανιτάρια που φυτρώνουν αυτό τον καιρό σε απίθανα μέρη οι άνθρωποι στα χωριά και τούτο γιατί όταν ωριμάζουν το εσωτερικό τους μετατρέπεται σε μια καφετιά σκόνη και άμα τα σπάσουν γεμίζουν τον αέρα -έτσι φαντάζονται τις πορδές των αγριμιών- και υποκλίνομαι στη φαντασία τους. Αν αυτά σας θυμίζουν κάτι άλλο, τα λόγια των πολιτικών ας πούμε, τα προγράμματα των κομμάτων ή διάφορες ρηχές θεωρίες και επιπόλαιες απόψεις γυρολόγων της εξουσίας, εγώ δηλώνω οπαδός της λαϊκής σοφίας των χωριατών όλης της Ελλάδας.


Από την άλλη τώρα, η επιστημονική ονομασία αυτών των μανιταριών είναι Lycoperdon. Τα λυκόπερδα συναντώνται σε λιβάδια, καλλιεργημένους αγρούς και δάση, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και του φθινοπώρου. Τα περισσότερα είδη του γένους αυτού τρώγονται πριν ωριμάσουν, όσο η σάρκα του μανιταριού είναι ακόμα λευκή και στερεή. Δεν παραγνωρίζω την επιλογή αυτή, αλλά την αφήνω στις γαστριμαργικές διαθέσεις σας. 

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 16092017 

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ!!!



Πάνε οκτώ χρόνια τώρα από τη φωτογραφία με τον φίλο και συνάδελφο Νίκο Σαλέπη (Trikala Ola)  στην πλατεία του Παλαμά, στο Αντάμωμα που έκαναν εκείνη τη χρονιά οι Καραγκούνηδες και με πολύ ενδιαφέρον το παρακολούθησα καθώς ήταν ανοιχτά ακόμη κάποια έντυπα στην εφημερίδα Έθνος και έδινα θέματα κι έτσι πορευόμουν επαγγελματικά. Η δουλειά που ξεκίνησα τότε, για τους Καραγκούνηδες δεν ολοκληρώθηκε γιατί στο μεταξύ άρχισαν τα στριμώγματα και κάποιες ιδέες εγκαταλείφθηκαν γιατί δεν θα έβλεπαν ποτέ το φως της δημοσίευσης αλλά από την άλλη, το υλικό που συγκεντρώθηκε αποτελεί μιας πρώτης τάξεως ύλη για τη δημιουργία μιας όμορφης έκδοσης για τον κάμπο της Θεσσαλίας και ανάλογα με τις δυνάμεις μου μπορεί να την φτιάξω την επόμενη χρονιά.


Πέρα απ’ αυτό όμως, η φωτογραφία που μου έφερε σήμερα από τα συρτάρια του το Facebook μπορεί να χαρακτηριστεί και ιστορική γιατί είναι και η τελευταία που μου έβγαλαν να κρατάω μια αναλογική μηχανή (Nikkon 80) και μάλιστα με αυτή τραβούσα ακόμη διαφάνειες. Τον χειμώνα που ακολούθησε άρχισα να δουλεύω για λόγους κόστους πλέον με ψηφιακές κι έτσι μου έμειναν και μερικά φιλμ αχρησιμοποίητα. Έτσι πέρασα κι εγώ στις ψηφιακές μηχανές οι οποίες φυσικά και βγάζουν ωραίες φωτογραφίες, αλλά σαν αυτές που έβγαζαν οι αναλογικές, δεν είναι. Χώρια δε που λόγω του κόστους πάλι το «κλικ» δεν κοστίζει τίποτα πολλές φορές γίνεται στο βρόντο και μετά θέλει αρκετή ώρα να ξακαθαρίσει το αρχείο. Έτσι νοσταλγώ κάπως τις αναλογικές που όπως και να’ χει, σε υποχρέωναν να κάνεις τις καλύτερες φωτογραφίες με λιγότερα και προσεγμένα «κλικ».

ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 13092017

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ…

Με ένα γερό πλύσιμο των παπουτσιών που φόρεσαν τα παιδιά στο χωριό, κλείνει και το φετινό καλοκαίρι και για όλους αρχίζει μια εποχή με άλλο βηματισμό – στην πόλη και το σχολείο. Τα πλυμένα παπούτσια θα φορεθούν μέχρι να σφίξουν τα πόδια των παιδιών και να αλλάξει ο καιρός και του χρόνου που θα ξαναπάνε σίγουρα θα φοράνε άλλα όπως και ρούχα εξάλλου γιατί τα παιδιά μεγαλώνουν πιο γρήγορα απ’ ότι φανταζόμαστε και πρέπει να προβλέπουμε πως θα περπατήσουν άνετα και να κινηθούν όμορφα σε ένα κόσμο που αλλάζει, με τις δικές μας ευθύνες…
ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΨΗ, 12092017